Morskie wiatraki drożeją. Polska musi zmienić rachunek

Data:

Morskie wiatraki drożeją. Polska musi zmienić rachunek

Podziel się materiałem:

Data dodania:

Jeszcze kilka lat temu morska energetyka wiatrowa była przedstawiana jako technologia, która wraz ze wzrostem skali będzie systematycznie tanieć. Dziś część projektów jest odkładana, europejskie aukcje kończą się bez ofert, a inwestorzy oczekują wyższych cen energii. Nie oznacza to jednak, że offshore przegrał technologicznie. Problem leży w sposobie liczenia jego kosztów. Państwa przez lata patrzyły głównie na cenę jednej megawatogodziny, pomijając koszt kapitału, sieci, portów, statków instalacyjnych oraz ryzyko wieloletniego procesu inwestycyjnego.

Cena energii nie pokazuje całego rachunku

W 2024 roku na świecie uruchomiono około 109 GW nowych farm wiatrowych na lądzie i tylko 8 GW na morzu. Lądowe turbiny są prostsze w budowie i serwisowaniu, dlatego zwykle produkują energię taniej. Offshore ma jednak inną wartość dla systemu. Wiatr na morzu jest silniejszy i bardziej stabilny, a współczynnik wykorzystania mocy może sięgać około 50 proc. Morskie farmy mogą więc dostarczać duże ilości energii bliżej przemysłowych regionów północnej Europy.

Branżę uderzyły jednocześnie inflacja, droższa stal, ograniczona dostępność kabli i statków oraz wysokie stopy procentowe. Przy projektach rozwijanych przez osiem lub nawet dwanaście lat niewielka zmiana kosztu finansowania potrafi przesądzić o opłacalności inwestycji. WindEurope ocenia, że przez błędnie zaprojektowane aukcje, drogi kapitał i niepewny portfel zamówień Europa może osiągnąć w 2030 roku jedynie około 70 GW offshore zamiast planowanych wcześniej 120 GW.

Polska nie powinna wybierać między offshore a tanią energią

Pierwsza polska aukcja dla drugiej fazy morskich farm wiatrowych zakończyła się sukcesem. URE zakontraktował 3,435 GW mocy, a zwycięskie ceny wyniosły od 476,88 do 492,32 zł za MWh. Inwestorzy mają siedem lat na rozpoczęcie produkcji, a po uruchomieniu otrzymają wsparcie przez 25 lat. Łącznie zadeklarowali wprowadzenie do sieci ponad 330 TWh energii.

To wyższe stawki niż w przypadku lądowej energetyki wiatrowej, ale proste porównanie nie pokazuje wartości całego przedsięwzięcia. Baltic East, Baltica 9 i Bałtyk I mają stworzyć rynek dla portów, stoczni, producentów konstrukcji, kabli i usług serwisowych. Ograniczą też zależność od importowanych paliw, których ceny są podatne na kryzysy geopolityczne.

Polska planuje osiągnąć 5,9 GW mocy offshore do 2030 roku i 18 GW do 2040 roku. Sukces zależy jednak od stabilnych aukcji, rozbudowy sieci i utrzymania kosztu finansowania na rozsądnym poziomie. Pytanie nie brzmi więc, czy morskie wiatraki są najtańszym źródłem energii. Pytanie brzmi, ile kosztowałby polski system bez nich.

Źródła: Urząd Regulacji Energetyki, Ministerstwo Klimatu i Środowiska, WindEurope, S&P Global Market Intelligence, Newsweek Polska.

Podziel się materiałem:

Newsletter

Najważniejsze informacje ze świata energii. Codziennie rano

Popularne

Warto przeczytać
Polecane dla Ciebie

Równowaga płci w Enerdze. Firma stawia na obecność kobiet w zarządach

Energa opublikowała pierwsze raportowanie w ramach inicjatywy Women on...

Westinghouse: Konin ma potencjał na wielką elektrownię jądrową

Konin i region mają niewątpliwe atuty, jako miejsca powstania...

Aukcje OZE 2026: Fotowoltaika i wiatr zakontraktowały niemal 18 TWh, reszta koszyków bez ofert

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (URE) opublikowała wyniki tegorocznych aukcji...

Węglokoks Energia ogłasza nabór na prezesów trzech spółek

Rady Nadzorcze trzech spółek z Grupy Węglokoks Energia rozpoczęły...